VERWACHTING

Foto door Min An op Pexels.com

Als man ben je in de gynaecologische praktijk vaak quantité négligable. Je staat er bij en je kijkt er naar, maar dat lijkt – althans in de ogen van velen – zowat de rol te zijn die een man heeft tijdens de zwangerschap van zijn vrouw. Een absurde situatie, als je ’t mij vraagt.

Als man ben je immers ook “in verwachting”. Je bent niet “zwanger”, maar je bent wel mee in verwachting. Je kijkt uit naar de komst van dat kindje. Het doet wat met je, de idee dat je straks vader zal worden.

Wie zelf geen al te betrouwbare of liefdevolle vaderfiguur heeft gekend, maakt zich misschien extra zorgen. Zal ik het wel goed doen? Of is juist vastberaden om het ànders te doen dan zijn vader het gedaan heeft.
Soms gebeurt het dat het leven een periode van verwachting doorkruist en dat je tijdens de zwangerschap te maken krijgt met het overlijden van je eigen vader of moeder of een andere dierbare persoon, zoals een grootvader bijvoorbeeld.
Ook dan kan net het feit dat er een kleine ukkepuk op komst is, je normale manier van rouwen danig verstoren. Misschien voel je je schuldig ten opzichte van de baby omdat je geluk wordt overschaduwd door het verdriet om een verlies. Of misschien voel je je schuldig omdat jij je net “niet verdrietig genoeg” voelt, net omdat er een baby op komst is.
Al deze gevoelens kunnen je behoorlijk onzeker maken.
Heb je nood om hierover eens met iemand van gedachten te wisselen?
Wil jij je graag voorbereiden op de komst van een kind en een bewuste vader worden? Ben jij bereid om je eigen opvattingen over vaderschap en moederschap eens onder de loep te nemen? Wil je graag werken aan je eigen ontwikkeling als man en als vader?
Wees welkom bij Knooppunt Vijf.