ROUW EN VERLIES TIJDENS JE ZWANGERSCHAP

Ook tijdens je zwangerschap kan je geconfronteerd worden met gevoelens van schuld en schaamte wanneer een dierbaar iemand sterft.

Zulk een ingrijpende gebeurtenis kan je heel kwetsbaar maken.  Nèt het feit dat je zwanger bent, kan maken dat je met het verlies of verdriet heel anders omgaat dan je van jezelf gewoon bent.

De combinatie van verdriet en zwangerschap kan twee kanten op werken:
Ofwel maakt de zwangerschap dat het verdrietig zijn op zich voor jou moeilijk ligt (je hoofd en je hart zijn immers volop bezig met die buikbaby).
Ofwel zorgt het zwanger zijn op zich er juist voor dat jij extra gevoelig en kwetsbaar bent door het verdriet dat het verlies met zich meebrengt.

In beide gevallen kunnen schuldgevoelens de kop opsteken.
In het eerste geval voel je je schuldig ten opzichte van de persoon waar je om zou willen rouwen, maar liggen je gedachten nu eenmaal meer bij je kindje.
In het tweede geval voel je je misschien schuldig ten opzichte van je kindje omdat je vreugde om de zwangerschap wordt overschaduwd door jouw verdriet om het verlies van de dierbare.

Aan de boodschap: je moet je niet schuldig voelen heb je niet echt iets.
Wat belangrijk is om te weten, is dit: je schuldgevoel is een uiting van liefde en verantwoordelijkheid.  Liefde en verantwoordelijkheid voor de persoon die je verloren hebt èn liefde en verantwoordelijkheid voor het kindje in je buik. Het is dus vooral zaak om die gevoelens van schuld (bijvoorbeeld om wille van je schijnbare ‘onverschilligheid’ bij verlies) vooral te erkennen en te beseffen: juist het feit dat ik me schuldig voel, is een uiting van mijn betrokkenheid op zowel mijn kindje, als mijn verlies.

Worstel je met schuldgevoelens en schaamte-gevoelens tijdens je periode van verwachting?  Heb je nood aan een klankbord hierover?

Contacteer ons.