Ben jij (bijna) een hypermoeder? Leer (weer) eenvoudig opvoeden.

adorable baby basket child

Foto door Pixabay op Pexels.com

Hyperouderschap is een toenemende trend die zich kenmerkt door een opvoedingsstijl met overdreven bescherming, overdreven aandacht en lof voor het kind. Ook controle houden over het doen en laten van het kind, is er een kenmerk van.

Kinderen van hyperouders, gedragen zich vaak veel volwassener dan normaal is voor hun leeftijd. De termen hyperouderschap en hyperkinderen ontstonden in de Verenigde Staten. Traditioneel zijn ze gerelateerd aan het concept van het ‘verwende kind’.

Hyperkinderen bezorgen echter hun ouders  – die het erg graag echt goed willen doen – bijzonder veel stress, juist omdat hyperouders nèt géén verwende kinderen willen opvoeden. Ze willen graag beleefde, vriendelijke, volwassen, zich gedragende, gezonde, intelligente, getalenteerde kinderen afleveren. Echter, door de strategieën die ze daarvoor kiezen, bekomen ze veeleer het omgekeerde: hyperkinderen oftewel “verwende joeng”.  Maak jij je ook wel eens zorgen omdat je de indruk hebt dat je verwende kinderen aan het grootbrengen bent?

Hoed je dan voor volgende valkuilen:

Valkuil 1. Return on investment

Hyperouders zien hun kinderen vaak als een investering: stop je er veel geld en moeite in, dan moet daar wel iets succesvols uitkomen. Dit is een foutieve veronderstelling. Kinderen zijn geen economische wetmatigheden. Plus onze kinderen zijn zich van die druk die we daarmee op hun schouders leggen, veel meer bewust dan we denken. En die druk beïnvloedt hen op elk niveau. Het leven van hyperkinderen wordt gekenmerkt door hoge stress-levels omdat ze aan verwachtingen van anderen moeten voldoen. Onderzoek toont aan dat deze stress-levels zelfs even hoog zijn als de stress-levels van kinderen met een verleden in oorlogsgebieden!
Hyperkinderen moeten het leuk, boeiend, spannend, interessant vinden als we ze ergens mee naartoe nemen. Ze moeten goed worden in sport, muziek, balet, zwemmen en liefst nog alles tegelijk, naast uiteraard het behalen van goede schoolresultaten.
Natuurlijk willen we als goede ouders het beste voor onze kinderen. We willen dat ze naar de beste school gaan, de beste leraren hebben en de beste buitenschoolse activiteiten beoefenen. En ja, al die ervaringen, lessen en kampen zijn vaak duur. Toch kunnen we niet van onze kinderen verwachten dat ze dit begrijpen, want dat doen ze gewoon niet. Ze hebben nog geen besef van de waarde van geld en dus ook niet van hoeveel wij als ouders investeren. Beschouw je kinderen dus niet als een investering.
Laat ze gewoon kind zijn en de dingen doen die ze graag doen en die goed voor hen zijn: samen buiten spelen, ruziemaken, zich vuil maken en zich vervelen. Schijnbaar nutteloze tijdsbestingen zijn voor kinderen heel heilzaam. De mooiste momenten in jullie relatie vormen zich vaak in die schijnbaar nutteloze momenten tussen twee activiteiten in.

Valkuil 2. Als liefde de vraag is, is verering niet het antwoord

Hyperouders zien hun kinderen graag. Zoveel is zeker. Hyperkinderen hebben liefde nodig. So far so good. Niets aan het handje… Hyperkinderen worden echter steeds vaker het middelpunt van de aandacht binnen het gezin. Je ziet in het huis van hyperouders/hyperkinderen geen foto’s van de grootouders, maar alleen foto’s van de kinderen, de koninkjes en koninginnetjes van het huis, om het even karikaturaal te stellen.  Vroeger had men gemiddeld veel meer kinderen dan nu, waardoor de aandacht over de kinderen moest worden verdeeld. Eens maakten de kinderen dan ook deel uit van het meubilair, tegenwoordig zijn ze altaren.  Het één noch het ander is gunstig voor een gezonde ontwikkeling van het kind. Natuurlijk moeten we er voor ons kind zijn als hij of zij onze hulp nodig heeft, maar het is ook belangrijk dat kinderen leren hoe zij zelf onverwachte situaties kunnen overwinnen. Als ouder op de achtergrond kunnen blijven, is een belangrijke vaardigheid als we kinderen geen leer-kansen willen ontnemen, zèker nu we leven in gezinnen met minder kinderen.  Laat je kind het dus soms maar rustig even zelf uitzoeken, daar gaat ie heus niet dood van.

Valkuil 3. Failure is not an option?

Overstimulatie creëert bij kinderen het gevoel dat ze meer of beter zijn dan anderen, wat hun persoonlijke ontwikkeling negatief kan beïnvloeden. Als gevolg hiervan kunnen ze hun emoties niet goed beheren, raken ze gemakkelijk gefrustreerd en lijden ze onder de bezorgdheid van hun ouders. Kortom, ze veranderen in  ‘hyperkids’, afhankelijke kinderen die niets  kunnen zonder hulp of tussenkomst van papa of mama.
Het is goed als kinderen leren dat ze ook kunnen èn mogen falen.
Dat is waarom we als ouders nooit ons leven mogen leiden via onze kinderen. Het is simpelweg niet aan hen om onze dromen waar te maken. Nadenken over hun academische carrière nog voordat ze de leeftijd van tien jaar bereiken is gewoon raar. We moeten onze kinderen hun eigen persoonlijkheid en interesses laten ontwikkelen.
En belangrijker nog, we moeten ze de ruimte geven om te falen en te ontdekken waar hun grenzen liggen. We moeten ze daarbij leren dat mislukkingen kunnen helpen om beter te worden.

Wil jij graag stilstaan bij wat je als ouder allemaal wèl kan doen om je kinderen te laten opgroeien tot gelukkige, weerbare, gezonde volwassenen? Wil jij voorkomen dat je verandert in een hypermoeder? Of herken jij jezelf in bovenstaande beschrijven en wil je graag alsnog het tij keren?

Schrijf je in voor een counseling-traject eenvoudig opvoeden.
Samen met jou ga ik op zoek naar voor jou haalbare manieren om een bewuste ouder te zijn voor je kind.